เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
งานเลี้ยงฉลองครบเดือนจัดขึ้นที่โรงแรมนานาชาติ นอกจากคนตระกูลหวังแล้ว เสิ่นเจ๋อเหลียงกับสวีลิ่งอี๋ก็อุ้มเด็กมาร่วมงานด้วยเช่นกัน
ส่วนลู่อวี๋ไป๋ไม่ได้อุ้มออกจากบ้านเลยแม้แต่น้อย เด็กยังเล็กเกินไป
จ้าวกุ้ยเซียงตบต้นขาตัวเองด้วยความโมโห เธอลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท สุดท้ายเธอกับป้าโจวจึงกินข้าวกันอยู่ที่บ้าน พร้อมกับอุ้มเด็กเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องรับแขก พลางเอ่ยรับปากเสียงเบา “รอให้ครบขวบนะ เสี่ยวไป๋เอ๊ย รอให้หนูครบขวบก่อน! ย่าจะพาหนูไปเปิดหูเปิดตาดูโลกกว้างแน่นอน”
“จะพาไปดูพวกชาวต่างชาติด้วย”
เธอพูดเสียงเบา ป้าโจวจึงฟังไม่ถนัด
พอเด็กครบเดือนแล้ว หวังอี๋ซินก็เตรียมตัวจะไปทำงาน เธอได้รับการจัดสรรให้ไปเป็นครูสอนศิลปะที่โรงเรียนมัธยมหมายเลขหนึ่งแห่งนครเซิน ซึ่งโรงเรียนแห่งนี้อยู่ห่างจากสวนอวี๋ไม่ไกลนัก แต่ก็ไม่ได้ใกล้มากเช่นกัน