ตอนที่ 173 ปีแปดแปด เป็นปีที่ดี

ทำไมวันศุกร์ถึงต้องตามด้วยวันเสาร์ และที่สำคัญที่สุดคือทำไมวันเสาร์ยังต้องไปทำงานอีกด้วย!

ขณะที่เสิ่นเนี่ยนถูกลู่เจียงปลุกให้ตื่น เธอยังหลับตาพลิกตัวกลิ้งไปมาอยู่บนเตียง ชุดกระโปรงสายเดี่ยวสีส้มอมแดงแนบกระชับเรือนร่าง ขับเน้นทรวดทรงอวบอิ่ม กระโปรงร่นขึ้นไปจนถึงโคนขาอ่อน

ลู่เจียงยืนอยู่ตรงปลายเตียง จ้องมองผิวขาวเนียนละเอียดที่อวบอิ่มกลมกลึงตรงนั้น

เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งเป็นอย่างยิ่งว่า “ไปทำงานได้แล้ว”

เสิ่นเนี่ยนส่งเสียงครวญครางออกมาคำหนึ่ง แล้วยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างทรมาน

หากวันนี้ไปทำงานสาย ต้องโดนครูตำหนิแน่ เรื่องเล่นก็เรื่องหนึ่ง แต่ถ้าทำให้เสียงานก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เธอเอ่ยบ่นว่า “ไม่น่าดื่มสุราเลยจริง ๆ พวกเราควรเปลี่ยนไปฉลองด้วยวิธีอื่นมากกว่า”

ลู่เจียง.......

เป็นอย่างที่เขาคิดใช่ไหม