กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นเนี่ยนนอนอยู่บนเตียงแล้วหัวเราะร่า
สวีลิ่งอี๋ก็หลุดขำ ทั้งสองหัวเราะกันอยู่พักใหญ่ เธอจึงก้มหน้าถามว่า “งานของเธอเสร็จเรียบร้อยแล้วเหรอ”
เสิ่นเนี่ยนส่ายหน้า นั่งลงบนม้านั่งตัวเล็ก แล้วหยิบแอปเปิ้ลจากโต๊ะข้างเตียงมาลูกหนึ่งเริ่มปอก “เดิมทีก็ยุ่งจนเกือบเสร็จแล้ว แต่ก็ดันหางานใส่ตัวเพิ่มอีกเรื่องหนึ่ง”
“จู้อิ้งชิง พี่สะใภ้ พี่น่าจะคุ้นเคยกับเขาใช่ไหม รุ่นเดียวกับพี่นี่”
สวีลิ่งอี๋ส่งเสียง “อ๋อ” คำหนึ่ง “คุ้นสิ เขาสร้างปัญหาให้นายเหรอ”
ยังไม่ทันที่เสิ่นเนี่ยนจะตอบ เธอก็พูดขึ้นว่า “เขาสร้างปัญหาให้นายก็สมควรอยู่หรอก ก่อนจะมีพี่ชายนาย ฉันเกือบจะได้ลงเอยกับเขาแล้ว ตอนนี้เขามาหาเรื่องคนตระกูลเสิ่นของพวกนายก็สมควรแล้วล่ะ ใครใช้ให้พี่ชายนายมาแต่งงานกับฉันล่ะ”