กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฟางชิงสุ่ยพลิกแผ่นกระดาษไปมาส่องกับแสงแดด รอยพู่กันเลือนราง เขาเอื้อมมือลูบ ๆ แล้วยื่นหน้าเข้าไปดูใกล้ ๆ แต่ก็ยังมองเห็นชัดแค่สองคำแรกว่า “นครเซิน” และตรงกลางมีคำว่า “เหอผิง” อะไรกันสักอย่าง
เขาหรี่ตาลง ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง
เสิ่นเนี่ยนยืนอยู่ข้างธรณีประตู แค่นเสียงหึ “ยังคิดจะไปหาฉันอีกเหรอ การบ้านปิดเทอมฤดูหนาวยังเขียนไม่เสร็จ ยังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย ฉันว่าแม้แต่มัธยมปลายนายก็สอบไม่ติดหรอก!”
ฟางชิงสุ่ยเถียงข้าง ๆ คู ๆ “ก่อนเปิดเทอมยังเหลืออีกตั้งสองวัน!”
เสิ่นเนี่ยนเดินเข้าไปข้างใน “สองวันทำอะไรกันได้ พอให้นายไปลอกข้ามวันข้ามคืนที่โรงเรียนงั้นเหรอ”
ฟางชิงสุ่ยเงียบกริบ เขาเตรียมจะทำแบบนั้นจริง ๆ จึงพึมพำออกมาคำหนึ่ง “อันนี้มันง่ายเกินไป ไม่มีอะไรท้าทายเลย”