ตอนที่ 147 ภูเขามีเมฆหมอก ชามีเซียน

ชาของอ่าวตระกูลลู่ไม่มีโควตาส่งออก หากไม่ผ่านบริษัทการค้าต่างประเทศ ก็ไม่มีทางเข้าสู่ตลาดต่างประเทศได้เลย

บริษัทที่หูถูทำการร่วมทุนเปิดกับคนอื่นก็คือบริษัทการค้าต่างประเทศ สินค้าอาศัยการเข้าซื้อกิจการเป็นหลัก ในทุกปีช่วงฤดูเก็บเกี่ยวใบชา พวกเขาจะส่งคนไปรับซื้อชาใบดิบหรือชาคัดพิเศษถึงที่ภูเขาชาโดยตรง ชาใบดิบจะรับซื้อจากชาวไร่ชาและโรงงานแปรรูปขนาดกลางและขนาดเล็ก เมื่อรับซื้อกลับมาแล้วจึงนำมาการผสมชา บรรจุหีบห่อ และการส่งออกรวมกัน

เรื่องใบชานี้ เขาไม่ได้เงินก้อนโตเท่าไร

ตลาดแรกคือแอฟริกา ยอดขายปริมาณมาก แต่ความอ่อนไหวต่อราคาสูง กำไรน้อยแต่เน้นขายส่ง ตลาดที่สองอยู่ในเอเชีย ญี่ปุ่น ปากีสถาน และเมืองท่าของประเทศฮวากั๋วล้วนเป็นผู้ซื้อรายสำคัญ