ตอนที่ 145 ทรัพย์สินสามารถมาจากภูเขาใหญ่ได้

ท่านอาเจ็ดคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าลู่เจียงจะไม่ใช่แค่พูดปากเปล่า แต่ยังคิดจะตั้งกฎเกณฑ์ขึ้นมาอย่างเป็นทางการ ขนาดประเทศยังไม่เคยกำหนดเลยว่าจะต้องส่งเด็กไปเรียนหนังสือ

“ไหนแกลองว่ามาสิว่าจะลงโทษยังไง” เขาถาม

ลู่เจียงช้อนสายตาขึ้น “บ้านไหนส่งลูกเรียนไม่ไหว ให้คนในตระกูลออกเงินส่งเสีย ออกให้แค่ค่าเล่าเรียนแล้วลงบัญชีไว้ พอเด็กโตขึ้นค่อยหามาคืนเอง ส่วนบ้านไหนส่งไหวแต่ไม่ยอมส่ง ให้ถอดชื่อออกจากตระกูล”

พอคำพูดนี้หลุดออกมา ในโถงก็พลันเกิดเสียงหึ่งระเบิดลั่นขึ้นมาราวกับกระทะแตก

“ถอดชื่อออกเลยเหรอ นี่มันจะโหดร้ายเกินไปแล้วมั้ง!”

“พี่เจียง เด็กบ้านตัวเองจะได้เรียนหรือไม่ มันถึงขั้นต้องถอดชื่อออกเลยเหรอ”