ตอนที่ 120 ทุกคนถอยคนละก้าว

นโยบายจัดสรรงานเกี่ยวข้องกับความยุติธรรม แม้นักศึกษาส่วนใหญ่จะรู้แก่ใจดีว่าโดยเนื้อแท้แล้วระบบนี้แฝงความอยุติธรรมเอาไว้ แต่ก็ไม่มีใครมีความกล้าพอที่จะเปิดโปง และยิ่งไม่มีความกล้าพอที่จะทำเรื่องแบบนั้น

ทว่าเมื่อเรื่องราวเกิดขึ้นแล้ว คนที่ก้าวออกมาตั้งคำถามต่อความยุติธรรม ย่อมเป็นผู้กล้าหาญ

แม้เสิ่นเนี่ยนจะมีความสามารถโดดเด่นในสถาบันภาษาต่างประเทศจนทุกคนยอมรับ ทว่ากลับเป็นเพราะความสามารถของเธอที่ถูกกระทรวงการค้าต่างประเทศคัดเลือก สิ่งนี้จึงกลายมาเป็นขี้ปากคนแทน

“นักศึกษาจากมณฑลแถบภูเขาห่างไกล ก็ควรกลับไปสนับสนุนการพัฒนาบ้านเกิด นี่คือนโยบายของรัฐ”

คำพูดนี้ไม่มีใครเอ่ยออกมาตรง ๆ แต่กลับอยู่ในใจของทุกคน

สวีจื้อเรียกเสิ่นเนี่ยนมาพูดคุย

ในห้องทำงานมีเพียงพวกเขาสองคน