ตอนที่ 102 ฉันต้องตะเกียกตะกายขึ้นที่สูงสักหน่อย

ค่ำวันต่อมา เสิ่นเนี่ยนปรากฏตัวที่ห้องแปลภาษาตรงเวลา

บนโต๊ะตัวเล็กยังมีเอกสารวางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบตามเคย และบนสุดของกองเอกสาร มีพู่กันด้ามหนึ่งทับกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งเอาไว้

ลายเส้นพู่กันอันเฉียบคมเขียนไว้ว่า ไม่จำกัดเวลา

เสิ่นเนี่ยนมองไปทางนั้นแวบหนึ่ง ฉินลี่เฟิงยุ่งมาก รอบโต๊ะทำงานของเขามีคนนั่งเต็มไปหมด และยังคงประชุมกลุ่มย่อยกันอยู่

สวีลิ่งอี๋ยังคงแปลสัญญาแสดงเจตจำนงตามเดิม พลางชำเลืองมองกองเอกสารของเสิ่นเนี่ยน “รายการสั่งซื้อนี่!”

เธอนั่งลงแล้วถอนหายใจ “ฉันโดนเธอพาซวยไปด้วยจริง ๆ นั่นแหละ”

เสิ่นเนี่ยนนั่งลงตาม แล้วเปิดเอกสารฉบับบนสุดออก

หากกล่าวว่าสองสามวันก่อนเป็นการทดสอบจิตใจและความอดทนของเธอ เช่นนั้นตอนนี้ก็คือการประเมินวัดความสามารถของเธอแล้ว

รายการสั่งซื้อของพ่อค้าต่างชาติกองหนาเตอะ