เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โจวหมิงฮวาถือถ้วยชา สายตามองออกไปยังผืนทะเลนอกหน้าต่าง พลางเอ่ยช้า ๆ “ปู่บอกว่า ท่านมีชาติกำเนิดที่ยากจนข้นแค้น วันเวลาบีบคั้นจนแทบเอาชีวิตไม่รอด ถึงได้เดินทางไปหนานหยาง แล้วต่อมาระหกระเหินไปจนถึงประเทศเยอรมนี ไม่ว่าจะต้องทนทุกข์ยากลำบากเพียงใด ท่านก็ไม่ยอมเปลี่ยนสัญชาติเด็ดขาด เพราะนี่คือรากเหง้าที่ท่านไม่มีวันลืมเลือน”
“ตอนที่ในประเทศเกิดศึกสงคราม ท่านแทบอยากจะลงสมรภูมิด้วยตัวเอง ทว่าอายุอานามก็มากแล้ว จึงทำได้เพียงเรื่องที่อยู่ในกำลังความสามารถของตัวเองเท่านั้น”
ฉินลี่เฟิงเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ผู้เฒ่าคุณผู้ชายโจวเปี่ยมด้วยคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ เรื่องการตามหารากเหง้าและบวงสรวงบรรพชนนั้น พวกเราจะใส่ใจอย่างเต็มที่แน่นอน”
เสิ่นเนี่ยนเดินเข้ามา เธอค้อมตัวลงขยับสัญญา 3 ฉบับออกอย่างเบามือ แล้วจัดวางอย่างเป็นระเบียบบนโต๊ะ
ฉินลี่เฟิงเห็นว่าเป็นเธอ จึงเอ่ยถามเสียงเบา “สวีลิ่งอี๋ล่ะ”