ตอนที่ 57 ตอนนั้นเธอเลือกได้แค่เขา

เสิ่นเจ๋อเหลียงอายุมากกว่าเสิ่นเนี่ยนเพียงสองปี

เรื่องราวในตอนนั้น ตัวเขาก็ไม่ค่อยรู้แน่ชัด จำได้เพียงว่าวุ่นวายมาก ปู่ล้มป่วยหนักกะทันหัน จากนั้นก็จัดงานศพอย่างเร่งรีบ ย่าเองก็ล้มป่วยไปคราหนึ่ง รอจนกระทั่งคุณอารีบเดินทางกลับมาจากต่างถิ่น เรื่องราวถึงค่อยสงบลง

ภายหลังก็เป็นคุณอาที่คอยอยู่เป็นเพื่อนย่าไปที่เจ้อกูอ่าว

“ใคร ๆ ต่างก็บอกว่าเธอตายไปแล้ว”

เขาถาม “เธอไม่ได้เจอย่ากับคุณอาหรอกหรือ”

เสิ่นเนี่ยนส่ายหน้า “ฉันป่วยหนักมาก”

ต้องพรากจากพ่อแม่ติดต่อกันถึงสองชาติ ในตอนนั้น เธออยากจะไปจากโลกใบนี้เหลือเกิน ไม่มีแม้แต่ความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป

เสิ่นเจ๋อเหลียงไม่สะดวกใจที่จะวิพากษ์วิจารณ์ผู้อาวุโส แต่นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ “วันเกิดครบห้าสิบปีของย่า คุณอาไม่ได้กลับมา ท่านโกรธเป็นฟืนเป็นไฟยกใหญ่เลย”

“ช่วงปีหกเก้า”