ตอนที่ 53 เธอฮุบทรัพย์หญิงกำพร้า!

ภายใต้แสงจันทร์ดวงเดียวกัน มีคนเงยหน้าขึ้น

มีคนตะโกนมาจากระยะไกล “เฮ้ ชิงซาน พรุ่งนี้ยังต้องหาบน้ำอีก นอนได้แล้ว!”

ฟางชิงซานหันกลับไป ยิ้มพลางขานรับ “ไปเดี๋ยวนี้ ลุงหลาง!” เขาหยัดกายลุกขึ้นปัดเศษทรายบนตัว แล้ววิ่งตรงไปยังกลุ่มคน

เป็นยามอู่อีกวันหนึ่ง

ฟางชิงสุ่ยเดินออกจากประตูโรงเรียน มองเห็นฟางฮุ่ยอุ้มเด็กเดินมาทางนี้แต่ไกล ฝีเท้าของเขาชะงักไปครู่หนึ่ง คิดจะหลบหน้า ทว่าสุดท้ายก็ยังคงเดินตรงไปหาเธอ

“พี่สาว” เขาก้มหน้า “ฉันจะกลับบ้านไปกินข้าว”

ฟางฮุ่ยกัดริมฝีปากล่าง “ที่บ้านวุ่นวายเละเทะไปหมด ใครจะทำกับข้าวให้นายกิน”

“ฉันทำเองได้ ฉันซักผ้าเองก็เป็น ฉันดูแลตัวเองได้”

“ถ้าเจอหน้าแม่เข้า เธอจะด่านาย”