ตอนที่ 45 แสงดาวระยิบระยับ นักศึกษาใหม่

ลู่เจียงซื้อขนมอบลูกท้อกลับมาให้เสิ่นเนี่ยนหนึ่งกล่อง ทั้งยังยื่นซองจดหมายซองหนึ่งให้เธอพร้อมบอกให้เก็บเอาไว้ให้ดี

ภายในระเบียงทางเดินมีผู้คนเดินผ่านไปมาขวักไขว่ เสียงฝีเท้าและเสียงพูดคุยดังปนเปกัน จอแจเป็นอย่างยิ่ง

เสิ่นเนี่ยนมองดูเขา เธอเผยอริมฝีปากขึ้นหลายครั้ง ทว่ากลับไม่รู้จะพูดอะไรดี

ลู่เจียงถามเสียงเบา “เป็นอะไรไป เสียงดังเหรอ นอนไม่หลับเหรอ”

เรือนรับรองที่อยู่ใกล้สถานีรถไฟมีคนเดินเข้าเดินออกไม่ขาดสาย แต่เพื่อที่จะทันขึ้นรถไฟรอบเช้าตรู่ พักที่นี่จึงสะดวกที่สุด

เสิ่นเนี่ยนส่ายหน้า “รีบนอนเถอะ”

เธอปิดประตู นอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ลืมภาพที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่ไม่ลง ได้แต่จ้องมองขนมอบลูกท้อบนโต๊ะตัวเล็ก แล้วมองดูห้องพักห้องนี้อีกครั้ง