เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เส้นทางจากห้องไปถึงหน้าประตูรั้วลานบ้านไม่ได้ไกล ทว่าฟางชิงซานกลับเดินช้ามาก รอบข้างมีเสียงผู้คนจอแจ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเดินส่งพี่สาวแต่งงานออกไป ทว่าครั้งนี้กลับแตกต่างจากคราวก่อนโดยสิ้นเชิง เขารู้สึกว่าเมื่อพี่สาวก้าวพ้นประตูบานนี้ไปแล้ว ก็จะไม่มีวันกลับมาอีกเลย
ดวงตะวันคล้อยต่ำลง แสงอาทิตย์ยามเย็นจวนจะเลือนลับ
มือของเสิ่นเนี่ยนทาบอยู่บนเอวของลู่เจียง เธอหันไปมองด้านหลัง ด้านหลังทีมไปรับเจ้าสาว ฟางต้าจู้กับหวังชุนหลานยืนอยู่ตรงหน้าประตูรั้วลานบ้าน เธอยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหันกลับมาแล้วเอ่ยเสียงเบา “ไปกันเถอะ”
ทีมส่งเสียงหวีดหวิวเคลื่อนห่างออกไป
เสียงเพลงลอยแว่วมาจากที่ไกล ๆ ดังขึ้นเรื่อย ๆ ทีละระลอก
ภรรยาคนใหม่ถูกรับตัวไปแล้ว งานเลี้ยงจวนจะเลิกรา พลันเก็บกวาดลานบ้านเรียบร้อย ทั้งบ้านก็เหลือเพียงสี่คน