กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หวังชุนหลานกินข้าวไม่ลง ในใจของเธอกระวนกระวายใจไปหมด แล้วนี่จะทำอย่างไรดี
ตกลงแล้ว...จะทำอย่างไรดี
เชื่อเธอเหรอ
ฟางต้าจู้ก็นั่งอยู่ที่โต๊ะโดยไม่ขยับเช่นกัน
ฟางชิงสุ่ยพุ้ยข้าวคำสุดท้ายเสร็จ ก็เช็ดปากแล้วเอ่ยเสียงเบา “แม่ พี่สาวพูดเรื่องจริงนะ เธอสอบติดมหาวิทยาลัยได้ ก็พาทวดพวกเราออกไปข้างนอกได้จริง ๆ”
หวังชุนหลานถลึงตาใส่เขาหนึ่งที “แกจะไปรู้อะไรกัน”
ฟางชิงสุ่ยไม่กลัวเธอ “แม่นั่นแหละที่เลอะเลือน! คนอื่นเขาแย่งกันอยากจะแต่งพี่สาวเข้าบ้าน มีแต่แม่ที่ผลักไสออกไป ครูของฉันยังบอกเลยว่าถ้าครอบครัวเรามีอนาคต ฉันเองต่อไปก็มีอนาคตด้วย!”