เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 284 «ภาพขุนเขาสายน้ำ» กระแสระเบิด อะไรถึงเรียกว่าแร็ป
เมื่อโน้ตตัวสุดท้ายของ «ภาพขุนเขาสายน้ำ» ดับลงจากลำโพง สตูดิโอถ่ายทำก็ตกอยู่ในความเงียบงันราวสองวินาที
จากนั้นเสียงปรบมือก็เริ่มดังขึ้นจากแถวแรก ลุกลามไปยังแถวหลังราวกับโดมิโน
เจียงสวินกับหลินอวี่ซินยืนเคียงข้างกันบนเวที ทั้งสองค้อมคำนับให้ด้านล่างเวที
ไฟสปอตไลต์เหนือศีรษะค่อย ๆ หรี่แสงลง ยามที่ทั้งคู่หันหลังเดินกลับไปยังที่นั่งเมนเทอร์ เสียงปรบมือก็ยังคงไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง
ตอนที่ทั้งสองเดินกลับมานั่งลงที่ที่นั่งเมนเทอร์ เซวียจือเชียนก็เอียงศีรษะเข้ามา กระซิบบอกเจียงสวินประโยคหนึ่งว่า “พวกนายสองคนสุดยอดจริง ๆ หนังศีรษะฉันยังชาวาบอยู่เลยจนถึงตอนนี้”
เขายกนิ้วโป้งขึ้นมาข้างหนึ่ง แล้วแกว่งไปมาใต้แผ่นโต๊ะ
กู้จืออี้ไม่ได้พูดอะไร แต่แววตาที่มองไปยังเจียงสวินกับหลินอวี่ซินกลับแฝงความยอมรับที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นอีกขั้น