เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 267 เจียงสวินไม่เข้าใจแร็ป
“ไปจริง ๆ หรือ ไม่เข้าร่วมอัดรายการช่วงหลังแล้วหรือ”
“ในสัญญาไม่มีข้อผูกมัดน่ะสิ ถึงได้คิดจะไปก็ไปได้เลย”
“แล้วอันดับของพวกเราจะคิดยังไง พวกเขาไปแล้ว ช่วงต่อจากนี้ก็ปั่นป่วนหมดน่ะสิ”
“เพราะงั้นนายถึงเห็นผู้กำกับรีบร้อนวิ่งออกไปเมื่อกี้นี้ไง คงกะจะไปรั้งตัวไว้แต่รั้งไม่อยู่”
“นี่ก็ใจเด็ดเกินไปแล้ว…เดินสะบัดก้นไปดื้อ ๆ ไม่สนแม้แต่กำหนดการข้างหลังเลย”
ผู้เข้าแข่งขันหญิงผมสั้นคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงมุมห้องพึมพำเสียงเบาขึ้นมาประโยคหนึ่ง
“ถ้าให้ฉันพูดนะ พวกเขาเดินออกไปก็ไม่ผิดหรอก คะแนนที่ให้นั่นมันเกินเบอร์จริง ๆ”
คนข้าง ๆ รีบดึงตัวเธอทันที “ชู่ว อย่าพูดเรื่อยเปื่อย”
“ฉันพูดเรื่อยเปื่อยตรงไหน เพลงนั้นของเป่ยเจิงหนานจ้านระดับไหน ใครฟังไม่ออกบ้าง”