เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 263 พวกคุณร้องได้ดีมาก แต่ว่า!
ก้าวที่ทิงหยางเดินขึ้นมาข้างหน้าดูสุขุมมั่นคงกว่าจ้าวเฉินหลง
รูปร่างของเขาหนาทึบ ยามยืนอยู่กลางเวทีแลดูราวกับหินที่ถูกสายน้ำซัดสาดมาเนิ่นนาน ภายนอกกลมเกลี้ยงทว่าแก่นแท้แข็งแกร่ง
เสียงร้องของเขาหนาที่สุดในบรรดาสามคน แฝงไว้ด้วยแรงสั่นสะเทือนย่านความถี่ต่ำที่สะท้อนก้องออกมาจากส่วนลึกของทรวงอกโดยตรง
“โลกภายนอกแผ่คลื่นแม่เหล็กอันทรงพลัง”
“ล่อตาล่อใจปีกทุกคู่ที่กำลังจะโบยบิน”
วิธีการออกเสียงคำของทิงหยางไม่เหมือนกับจ้าวเฉินหลง
การเก็บเสียงท้ายของเขาดูนุ่มนวลกลมกล่อมกว่า ไม่มีความแหลมคมที่จงใจเน้น ทว่าความแม่นยำของจังหวะกลับไม่คลาดเคลื่อนเลยแม้แต่น้อย
“เพลิงแห่งรักอันเร่าร้อนเผาไหม้อย่างบ้าคลั่งในความไร้เดียงสา”
“ประกายไฟอันงดงามรายล้อมรอบตัวคู่รัก”