กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 236 รวมหัวกีดกันฮวาเฉิงฮุย?
สวีคุนวางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะ เขาก้มหน้ามองบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปชามนั้นที่เย็นชืดไปแล้ว พลันหัวเราะออกมาเบา ๆ
เสียงหัวเราะแผ่วเบายิ่ง รอยโค้งที่มุมปากคงอยู่ไม่ถึงวินาทีก็เลือนหายไป
เขาหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบบะหมี่กินหนึ่งคำ เส้นอืดจนเละหมดแล้ว เข้าปากไปก็กลายเป็นก้อนแป้งเละ ๆ นิ่มยวบที่ไร้ซึ่งความเหนียวนุ่มโดยสิ้นเชิง
ทว่าเขายังคงกินทีละคำจนหมด จากนั้นก็เก็บชามพลาสติกไปทิ้งลงถังขยะ
เขาเดินไปริมหน้าต่าง ผลักบานหน้าต่างที่ขึ้นสนิมเขรอะบานนั้นออก
บนดาดฟ้าตึกฝั่งตรงข้ามมีเสื้อผ้าเก่ามอมแมมตากอยู่ไม่กี่ตัว ในตรอกใต้ตึกมีเสียงพ่อค้าเร่ร้องขายของแว่วมา ตึกสูงระฟ้าไกลออกไปสะท้อนแสงเย็นเยียบภายใต้แสงสนธยา