กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 220 คำเชิญจากทางการ ผู้นำการเรียนรู้เยาวชน
ผ่านไปยี่สิบกว่านาที เสียงน้ำในห้องน้ำค่อย ๆ หยุดลง
ผ่านไปไม่กี่นาที หลินอวี่ซินก็สวมชุดนอนกระโปรงตัวหลวมเดินออกมาจากห้องน้ำ บนศีรษะมีผ้าขนหนูพันไว้ผืนหนึ่ง
เธอเดินมาข้างโซฟา ทิ้งตัวลงในอ้อมอกของเจียงสวิน ศีรษะพิงไหล่เขา พึมพำเสียงเบาประโยคหนึ่ง
“ที่รัก ผมฉันยังไม่ได้เป่าเลยค่ะ”
เจียงสวินเข้าใจคำบอกใบ้ของหลินอวี่ซิน จึงรีบพูดขึ้นทันที “ผมเป่าให้เอง ผมจัดการเอง”
เจียงสวินรีบวางโทรศัพท์มือถือลง ยื่นมือไปหยิบไดร์เป่าผมบนโต๊ะน้ำชา แล้วเริ่มเป่าผมให้หลินอวี่ซิน
ลมร้อนส่งเสียงหึ่ง ๆ ปลายนิ้วของเจียงสวินสอดผ่านเส้นผมของหลินอวี่ซิน เส้นผมที่ยังชื้นไอละอองน้ำกระจายออกแล้วรวมตัวกันใหม่ระหว่างร่องนิ้ว