เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 217 ภาพร่างตัวละครสัตว์รูปลักษณ์มนุษย์
อีกด้านหนึ่ง เด็กสาวคนหนึ่งที่กำลังลงสีภาพร่างตัวละครก็วางพู่กันลงเช่นกัน ก่อนจะเอียงศีรษะมองไปยังทิศทางประตู
ในตอนแรกเธอเห็นท่าทีกระตือรือร้นเกินพอดีของจ้าวเฉียงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
ต้องรู้ด้วยว่าในยามปกติจ้าวเฉียงนั้นเย็นชาจนถึงขีดสุด เป็นภาพลักษณ์ที่คนแปลกหน้าห้ามเข้าใกล้เลยทีเดียว
เคยเห็นเขาในสภาพแบบนี้อย่างในวันนี้ที่ไหนกันล่ะ!
เด็กสาวคนนั้นอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างยิ่ง ว่าเป็นใครกันแน่ที่ทำให้เจ้านายทายาทเศรษฐีของพวกเขาคอยปรนนิบัติเอาใจใส่ได้ถึงขนาดนี้?!
รอจนสายตาของเด็กสาวมองข้ามจ้าวเฉียงไป และเห็นเสี้ยวหน้าของคนที่ยืนอยู่ตรงประตูอย่างชัดเจน
ดินสอในมือก็ร่วงหล่นจากซอกนิ้วทันที และตกลงบนหน้าโต๊ะดัง “แป๊ก”
“เชี่ยแล้วไง… เจียงสวิน?!”