กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 178 หลินอี้ฮวาขึ้นเวที
เมื่ออู๋อวี่เดินลงมาจากด้านข้างเวที เม็ดเหงื่อละเอียดผุดพรายบนหน้าผากยังไม่แห้งสนิทดี
แผ่นโลหะบนเสื้อแจ็กเก็ตสีเงินกระทบกันเบา ๆ ตามจังหวะก้าวเดิน เสียงกรุ๊งกริ๊งดังก้องไปตามทางเดินหลังเวที ราวกับเป็นท่วงทำนองเฉพาะตัวของผู้ชนะ
เขารับน้ำที่จ้าวอวี่ส่งมาให้ แหงนหน้ากระดกอึกใหญ่ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง
จากนั้นใช้หลังนิ้วเช็ดมุมปาก เอียงศีรษะ มุมปากยกยิ้มขึ้นอย่างไม่อาจสะกดกลั้น
“เป็นไงบ้าง?” อู๋อวี่ถามขึ้นมาคำหนึ่ง น้ำเสียงแฝงความมั่นอกมั่นใจอย่างล้นปรี่จนแทบจะทะลักออกมา
จ้าวอวี่ก้มมองข้อมูลที่อัปเดตแบบเรียลไทม์บนหน้าจอมือถือแวบหนึ่ง ลังเลไปครู่หนึ่ง