กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 143 «ฤดูที่รอเธอ»
บรรยากาศในช่องคอมเมนต์ไม่เหมือนกับที่ทุกคนคาดคิดไว้เลยแม้แต่น้อย
ไม่มีใครยกย่องว่า “ผลงานระดับเทพ” ไม่มีใครตะโกนว่า “เจียงสวินสุดยอด” กระทั่งคำว่า “สนุกมาก” สองคำนี้ก็แทบไม่เห็น
ในช่องคอมเมนต์ ล้วนเต็มไปด้วยเสียงร้องไห้เหมือนกันหมด!
【ไหนบอกว่าเป็นแนวอันลิมิเต็ดสยองขวัญแบบจีนไง [น้ำตาไหล] สุดท้ายทำไมกลายเป็นน้ำตาอันลิมิเต็ดไปได้ล่ะ [น้ำตาไหล]】
【ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด นาฬิกาจับเวลานั่นต้องผ่านแดนจำลองซ้ำเดิม 1,000 ครั้ง แดนจำลองศาลาโบตั๋นนี้ดูเหมือนจะกินเวลาสามวัน ถ้างั้นเอ๋อร์เอ๋อร์ก็อยู่ในแดนจำลองคนเดียวมาถึง 3,000 วัน ราว ๆ แปดปีครึ่งเลยนะ [น้ำตาไหล]】
【ถ้านายบอกแต่แรกว่าวิดีโอยาวชั่วโมงครึ่ง ฉันก็ขึ้นไปดูบนเตียงแล้วสิ [เงิน] นั่งจนก้นชาไปหมดแล้ว】