กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 118 «บทนำศาลาหลานถิง»
เจียงสวินไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นบนโลกอินเทอร์เน็ตเลย เขานั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือของหลินอี้ชวน พลางครุ่นคิดว่าจะแต่งเพลงอะไรดี
หลังจากคิดทบทวนไปมาอยู่ครู่หนึ่ง
สายตาของเจียงสวินก็เลื่อนไปหยุดอยู่ที่สมุดคัดลายมือเล่มนั้นบนโต๊ะหนังสือ…
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เสียงฝีเท้าก็ดังแว่วมาจากทางบันได
สายตาของทุกคนหันขวับไปมองตรงปากบันไดพร้อมกัน
เจียงสวินเดินลงมาจากชั้นสอง สองมือว่างเปล่า ไม่ได้ถือสิ่งใดติดมือมาเลย
หลินอี้ชวนวางถ้วยชาลง ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เป็นอะไรไปหรือ ต้องการอะไรเพิ่มไหม”
เจียงสวินส่ายหน้า เดินมากลางห้องนั่งเล่น มองทุกคนด้วยน้ำเสียงราบเรียบยิ่ง
“ผมแต่งเสร็จแล้วครับ”