เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 108 พ่อหลินผู้นิสัยดื้อรั้น
“ที่รัก สองปีมานี้ผมผิดต่อเธอจริง ๆ” เจียงสวินยื่นมือออกไปกุมมือของหลินอวี่ซินที่วางอยู่บนโต๊ะ
หลินอวี่ซินส่ายหน้า “ที่รัก ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก…”
“ไม่ มันคือความผิดของผมเอง” เจียงสวินส่ายหน้าพลางเอ่ยขัดคำพูดของหลินอวี่ซิน
ต้องรู้ก่อนว่า ตอนที่หลินอวี่ซินเลือกจะอยู่กินกับเขาในตอนนั้น แม้เขาจะยากจนข้นแค้นไม่มีอะไรติดตัว แต่คนในครอบครัวของหลินอวี่ซินก็ไม่เคยมีใครคัดค้านเลยสักคนเดียว
เจียงสวินเป็นเด็กกำพร้า ชาติตระกูลต่ำต้อย ทว่าสิ่งที่พ่อแม่ของหลินอวี่ซินให้ความสำคัญคือนิสัยใจคอ
ในเวลานั้นเจียงสวินไม่เพียงมีผลการเรียนดีเยี่ยม หน้าตาก็หมดจด ทั้งยังมีมารยาทในการปฏิบัติต่อผู้อื่น
ตอนที่พ่ออย่างหลินอี้ชวนพบเขาเป็นครั้งแรก ยังตั้งใจเล่นหมากรุกกับเขาไปสองกระดาน พร้อมทั้งเอ่ยปากชมว่าหัวไวแสงวิญญาณเปล่งประกาย