เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 103 เทรนด์ฮิตบ้านพวกเธอสองคนเปิดหรือไง?
เด็กสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่แถวที่ห้ามีชื่อว่าเฉินซี
เธอสวมแว่นตากรอบดำ ในเวลานี้ เลนส์แว่นตาเต็มไปด้วยไอหมอก
ภายในบทเพลงนี้ของหลินอวี่ซิน เธอพลันนึกถึงแม่ที่ตื่นขึ้นมาทำอาหารเช้าให้เธอในเวลา 06:00 น. ของทุกวัน นึกถึงพ่อที่รอเธอเลิกเรียนเสริมรอบค่ำอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียนทุกคืน
นึกถึงน้ำเสียงที่ระมัดระวังของปู่กับย่าเวลาโทรศัพท์มาถามเรื่องผลการเรียนทุกสัปดาห์
กลัวว่าหากถามมากไปจะกลายเป็นการกดดันเธอ และกลัวว่าหากไม่ถามเลยจะดูเหมือนไม่ใส่ใจ
เมื่อได้ยินท่อนที่หลินอวี่ซินเพิ่งร้องไปว่า ขอเพียงมีเธอคอยเฝ้ามองส่งก็ไม่นับว่าเดียวดาย!
เธอก็เข้าใจเรื่องหนึ่งขึ้นมาในทันที
ที่แท้ สายตาเหล่านั้นไม่ใช่แรงกดดัน หากแต่เป็นสมอเรือ
เป็นสมอเรือที่ไม่ว่าอย่างไรก็จะไม่ทำให้เธอเคว้งคว้างลอยหายไปในโลกที่คลื่นลมโหมซัดลำนี้!