กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 97 กลับสู่ตู โรงเรียนมัธยมสู่ตูแห่งที่เจ็ด โรงเรียนเก่า
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น
“ที่รัก ตอนนี้กี่โมงแล้วคะ?” น้ำเสียงของหลินอวี่ซินแหบพร่าและอ่อนนุ่ม ทั้งยังเจือไปด้วยความงัวเงียอย่างหนัก
“7:10 น. ยังเช้าอยู่เลย เครื่องบินพวกเราออกตั้งเก้าโมงครึ่ง”
เจียงสวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
เขาเดินเข้าไปนั่งลงข้างเตียง พลางยื่นมือไปช่วยจัดปอยผมที่ชี้ฟูของเธอให้เข้าที่
“ที่รัก เธอนอนต่ออีกหน่อยเถอะ เดี๋ยวผมไปสั่งอาหารเช้าให้”
หลินอวี่ซินส่ายหน้า หาวออกมาหวอดหนึ่ง แล้วเปิดผ้าห่มลงจากเตียง
“ไม่นอนแล้วค่ะ ฉันลุกไปล้างหน้าแปรงฟันเก็บของดีกว่า”
ไม่นาน ทั้งสองคนก็เก็บข้าวของเรียบร้อย ทานอาหารเช้าที่ห้องอาหารของโรงแรม จากนั้นก็เรียกรถมุ่งหน้าไปยังสนามบิน