กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 93 «นักแสดงงิ้วหัวใจแดง»
【เชี่ย เนื้อเพลงนี้มัน...】
【เนื้อเพลงนี้เขียนได้สุดยอดเกินไปแล้ว คนร้องงิ้วขับขานความสุขโศกการพรากจากของโลกมนุษย์จนหมดสิ้น ทว่าตนเองกลับวางตัวอยู่นอกเรื่องราว】
【ไม่ได้อยู่นอกเรื่องราวหรอก แต่ซ่อนความรู้สึกทั้งหมดเอาไว้ในเครื่องสำอางงิ้วต่างหาก】
【เดี๋ยวนะ แค่ฟังเพลง พวกนายยังมานั่งทำข้อสอบวิเคราะห์บทความกันอีกเหรอ?】
【นายจะไปรู้อะไร นี่เขาเรียกว่าการเสพศิลปะ!】
ในภาพบนหน้าจอ เสียงร้องของเจียงสวินยังคงดำเนินต่อไป:
“เคยชินกับการหลอมรวมสุขโศกโกรธหลงไว้ในเครื่องสำอาง
ขับขานเรื่องราวซ้ำซากจนทะลุปรุโปร่งแล้วอย่างไร
กระดูกขาวเถ้าธุลีล้วนคือตัวฉัน