กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 87 การยอมรับของเฉินอวี๋ตัน จางเส้าโหมวเงียบกริบไปอีกแล้ว
เวลาย้อนกลับไปเมื่อ 1 ชั่วโมงก่อน
ณ สมาคมงิ้วจีน เฉินอวี๋ตันนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายตัวหนึ่ง โทรศัพท์มือถือวางอยู่บนโต๊ะไม้ตรงหน้า
เฉิงเยี่ยนชิวและหลินฮุยอินยืนอยู่ด้านหลังเขาทางซ้ายและขวา สายตาสามคู่จดจ้องไฟล์เอกสารที่เพิ่งได้รับบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือพร้อมกัน
“สหายรุ่นเยาว์เจียงสวินบอกว่าเขียนบทเสร็จแล้ว”
น้ำเสียงของเฉินอวี๋ตันแฝงความประหม่าที่ยากจะสังเกต นิ้วแตะลงบนหน้าจอเปิดไฟล์เอกสารขึ้นมา
เฉิงเยี่ยนชิวไม่ได้เอ่ยปาก เพียงโน้มตัวลงมาเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่บรรทัดชื่อเรื่องนั้น