ตอนที่ 72 «มิติกาลเวลาที่คลาดกัน» (ฉบับพิเศษสี่พฤษภา)

ตอนที่ 72 «มิติกาลเวลาที่คลาดกัน» (ฉบับพิเศษสี่พฤษภา)

“ในปีนั้นเธอก็อายุเท่ากับฉัน

ยังเยาว์วัยดั่งบทเพลงอันไร้เดียงสา

ทว่าเพื่อสร้างแดนดินผืนใหม่ในความฝัน

เธอจึงหันหลัง ก้าวเข้าสู่พายุฝนอย่างเร่งรีบ”

ขณะที่เสียงเพลงดังขึ้น เหล่าเยาวชนสี่พฤษภาบนเวทีก็กำลังก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ

ฝีเท้าของพวกเขาเชื่องช้ามาก ราวกับกำลังก้าวเดินอยู่บนเส้นทางอันยาวไกลสายหนึ่ง

ไฟสปอตไลต์ส่องตามพวกเขา กวาดผ่านใบหน้าของพวกเขาทีละคน

เสิ่นเยี่ยน สวี่ชิง ลู่ชวน กู้เหิง…

ทุกใบหน้าล้วนเยาว์วัย ล้วนไร้เดียงสา ล้วนคล้ายกับบทเพลงที่ยังเขียนไม่เสร็จ