กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 53 จางเส้าโหมวผู้กำลังโกรธ
เฉินอวี๋ตันสูดหายใจเข้าลึก คล้ายกำลังสงบสติอารมณ์
“ตอนที่เสียงร้องแบบงิ้วท่อนนั้นดังขึ้นมา ฉันถึงได้ประหลาดใจจนพบว่า ที่แท้ยังทำแบบนี้ได้ด้วย!”
“ฉันก็เลยอยากขอร้องเธอ ถ้าเป็นไปได้ ช่วยแต่งเพลงแบบนี้เพิ่มอีกสักสองสามเพลง…”
“เหลือทางรอดเอาไว้ให้วงการงิ้วสักสายหนึ่งเถอะ”
ปลายสายเงียบเสียงลงไป
เจียงสวินถือโทรศัพท์มือถือค้างไว้ ไม่ได้เอ่ยปากอยู่นาน
หลินอวี่ซินพิงอยู่บนไหล่ของเขา ไม่กล้าส่งเสียงเช่นกัน
ครั้นเวลาผ่านไปครู่ใหญ่ เจียงสวินจึงค่อยเอ่ยปาก น้ำเสียงไม่ดังนัก ทว่าทุกถ้อยคำล้วนหนักแน่นกึกก้อง
“อาจารย์เฉิน ผมรับปากคุณครับ ผมจะพยายามสุดความสามารถเพื่อแต่งเพลงแนวนี้ออกมาให้มากขึ้น”