กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 50 ผ่านเข้ารอบด้วยคะแนนเต็ม!
บนเวที การร้องเพลงของหลินอวี่ซินใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว
“ลมหนาวหิมะโปรยปรายคลับคล้ายย้อมปลายผมขาวโพลน”
“แสงตะเกียงสว่างไสว เกลี่ยรอยย่นตรงคิ้วเธอ”
“หากเธอยอมสละน้ำตาหยดหนึ่ง หากยามแก่เฒ่าฉันได้อยู่เคียงข้าง”
“มอดไหม้เป็นเถ้าถ่านท่ามกลางม่านหมอกคลื่นน้ำ ก็จากไปอย่างสมบูรณ์แบบ”
ภาพบนจอขนาดใหญ่เปลี่ยนไปอีกครั้ง
ชายชราคุกเข่าอยู่บนเวทีงิ้วอันว่างเปล่า ในอ้อมอกไม่มีสิ่งใดเลย
ปลายสายใยเชิดที่ไหม้เกรียมเหล่านั้นกระจัดกระจายอยู่กลางหิมะ ราวกับสายใยรักที่ขาดสะบั้น
กล้องค่อย ๆ ซูมออก เวทีงิ้ว ตะเกียงเดียวดาย และหิมะที่โปรยปรายเต็มฟ้า ล้วนหดเล็กลงจนกลายเป็นเพียงจุดเดียว