กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 17 รำพึงใต้แสงจันทร์
หลิวหลานรู้แล้วว่าเจียงสวินก็คือสวินซิน!
เธอรู้ว่าเพลงเหล่านี้อย่าง «น่าเสียดายที่ไม่มีถ้า» «ภายหลัง» «คนหนึ่งคิดถึงอีกคน» และ «จู่ ๆ ก็คิดถึงเธอ» ล้วนเป็นเจียงสวินที่แต่งขึ้นมาทั้งหมด!
ดังนั้น หลิวหลานจึงเข้าใจกระจ่างแจ้งว่า ผู้ชายคนนี้ไม่ได้กำลังพูดจาโอ้อวด!
แล้วก็ไม่ได้กำลังปลอบใจหลินอวี่ซินด้วย!
แต่กำลังบอกเล่าความจริงประการหนึ่งอยู่ต่างหาก!
เขาสามารถทำตามคำพูดเหล่านั้นที่เคยเอ่ยไว้ก่อนหน้านี้ได้จริง ๆ!
หลิวหลานสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเองลง
ยกถ้วยชาขึ้นมาจิบไปคำหนึ่ง
แม้น้ำชาจะเย็นชืดไปแล้ว แต่หลิวหลานกลับรู้สึกว่านี่คือน้ำชาที่รสชาติดีที่สุดเท่าที่เธอเคยดื่มมาในชีวิตนี้