ตอนที่ 14 ผมหมายความว่า ผมคิดถึงเธอ

ตอนที่ 14 ผมหมายความว่า ผมคิดถึงเธอ

“หากความคิดถึงส่งเสียงได้ ไม่อยากให้มันเป็นเสียงร่ำไห้ที่แสนเศร้า”

“มาถึงตอนนี้ ในที่สุดก็ปล่อยให้ตัวเองเป็นของตัวเองเสียที”

“เหลือเพียงหยาดน้ำตาที่ยังหลอกตัวเองไม่ได้”

ปลายนิ้วของหลินอวี่ซินกำขอบโต๊ะแน่นขึ้นมาในทันใด

หากความคิดถึงส่งเสียงได้จริง ความคิดถึงของเธอก็คงจะดังอื้ออึงเป็นแน่

ดังจนเธอพลิกตัวไปมานอนไม่หลับ ดังจนเธอจำต้องเปิดมือถือตอนตีสาม แล้วก็ปิด แล้วก็เปิด แล้วก็ปิดลงอีกครั้ง

ท่อนเพลงที่ว่า “มาถึงตอนนี้ ในที่สุดก็ปล่อยให้ตัวเองเป็นของตัวเองเสียที” ยิ่งชวนให้จมูกแสบโลดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ต้องสิ้นหวังและโศกเศร้าเพียงใดกัน ถึงได้เขียนเนื้อเพลงให้ตัวเองเป็นของตัวเองออกมาได้เช่นนี้

ในช่องคอมเมนต์ลอยก็มีคนกลั้นอารมณ์ไม่อยู่เช่นกัน