กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 7 «ภายหลัง» จะรักอย่างไร
“ภายหลัง ในที่สุดฉันก็เรียนรู้ที่จะรักอย่างไร”
“น่าเสียดายที่เธอจากไปไกลแสนนานแล้ว เลือนหายไปในทะเลผู้คน”
รูม่านตาของหลินอวี่ซินไหววูบขึ้นมาเล็กน้อย
น้ำเสียงนี้… เธอรู้สึกว่าช่างเหมือนเจียงสวินเหลือเกิน
ไม่ ไม่มีทาง
เธอปฏิเสธความคิดนั้นในใจตามสัญชาตญาณเกือบจะในทันที
ทว่า ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ มันก็ทำให้ขอบตาของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างกะทันหันแล้ว
“ภายหลัง ในที่สุดก็เข้าใจท่ามกลางหยาดน้ำตา”
“บางคนพอคลาดกันไปแล้วก็ไม่มีอีกต่อไป”