กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 2 ถนอมคนข้างกาย
เจียงสวินลุกขึ้นยืน ฝีเท้าซวนเซเล็กน้อย
เขาก้าวผ่านฝูงชนไปทีละก้าว เดินตรงไปยังเวที
ในเวลานี้นักร้องประจำร้านกำลังเก็บสายสัญญาณอยู่ เมื่อเห็นชายสวมหมวกแก๊ปเดินเข้ามาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“นาย มีธุระอะไรหรือเปล่า”
“ให้ผมร้องสักเพลงได้ไหม” เสียงของเจียงสวินแหบพร่าอย่างยิ่ง
นักร้องประจำร้านกวาดสายตามองเขาปราดหนึ่ง
สวมเสื้อฮู้ดสีดำ ดึงหมวกแก๊ปลงต่ำมาก เผยให้เห็นเพียงใบหน้าท่อนล่าง
ใบหน้าครึ่งล่างมีหนวดเคราขึ้นรกรุงรัง สีหน้าก็ขาวซีดเช่นกัน
ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายที่ผสมปนเปกันระหว่างแอลกอฮอล์กับความสิ้นหวัง เป็นภาพลักษณ์อันคุ้นตาของคนผิดหวังในชีวิตที่มานั่งบาร์