กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 66 ต้นกล้าของกองทัพที่แกร่งที่สุด
ราวกับโดมิโนถูกผลักให้ล้มลง
ชั่วขณะที่ริมฝีปากแห้งผากของนักศึกษาคนนั้นสั่นระริก อาวุธในมือของทุกคนทั่วทั้งลานกว้าง ก็พากันร่วงหล่นลงสู่พื้นทีละคนสองคน
เสียงสะอื้นแหบพร่าและแผ่วต่ำดังออกมาจากลำคอของคนนับไม่ถ้วนพร้อมๆ กัน
“ผม... ผมอยากกลับบ้าน...”
“วันสิ้นโลกเฮงซวยนี่ ทำไมต้องมาเกิดที่มหาวิทยาลัยของพวกเราด้วยวะ!”
“ฮือๆๆ...”
“พ่อ! แม่!”
ในตำราเคยกล่าวไว้ว่า ยามเหนื่อยล้าจนถึงที่สุด ย่อมเผลอร้องหาฟ้า ยามเจ็บปวดทุกข์ทรมาน ย่อมเผลอร้องหาพ่อแม่!
(จาก “ชีวประวัติชวีหยวน”)