กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 42 ยามเช้าตรู่ แสงแรกที่แทงทะลุความมืด
“นายแน่ใจนะว่าใช้มือเดียวยกน้ำหนักสามร้อยชั่งได้?”
ชิวจื้ออวิ๋นขมวดคิ้ว “ต่อให้เป็นนักกีฬายกน้ำหนักมืออาชีพ ก็ยังทำแบบนี้ได้ยากเลย”
“ข้าจำได้ว่านายเคยบอกข้า ว่านายเป็นคนขายผลไม้ในตลาดสด”
“ไม่เคยผ่านการฝึกพิเศษอะไรมาเลย”
“เพิ่งฝึกไปแค่วันเดียว จะก้าวหน้าขนาดนี้ได้ยังไงกัน?”
“ท่านผู้บังคับบัญชาชิว เขาพูดเรื่องจริงครับ!” หลี่เฟิงส่ายหน้า แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อและดีใจสุดขีด
“เมื่อก่อนแรงมือเดียวของผม ยกได้แค่ประมาณร้อยห้าสิบชั่งเท่านั้น”
“แต่ตอนนี้ ผมใช้มือเดียวยกก้อนหินหนักสามร้อยห้าสิบชั่งได้แล้วครับ!”
“หรือว่า...” ชิวจื้ออวิ๋นรีบหันไปมองหลี่เฟิง ไม่นานเขาก็คิดขึ้นมาได้ทันที