เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 794 จักรพรรดิสวรรค์ตัดกาลเวลา
“อมิตาภพุทธ”
โลกในฝ่ามือถูกทำลาย พระพุทธเจ้าชุดขาวสีหน้าไม่เปลี่ยน เขากล่าวอย่างเรียบเฉยว่า
“มหาเทวราชเผยความโกรธของจักรพรรดิสวรรค์แล้ว อาตมาก็ถือว่าถอยฉากออกมาได้อย่างสำเร็จเสร็จสิ้น ขอเชิญมหาเทวราชตามสบาย”
“ตามสบาย?” มหาเทวราชแค่นเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา แล้วกล่าวว่า “นึกอยากจะมาก็มา นึกอยากจะไปก็ไป”
“ในเมื่อพุทธศาสนาในโลกมนุษย์ยังไม่ถูกกวาดล้าง งั้นฉันก็จะเริ่มจากเก้าชั้นฟ้าก่อนก็แล้วกัน”
พูดจบ ร่างหลักของมหาเทวราชก็เดินออกมาจากตำหนักหลิงเซียว แม่น้ำกาลเวลาสายหนึ่งก่อตัวขึ้นใต้เท้าของเขา ประคองเขาให้มาอยู่ภายนอกเขาวิญญาณ
“ในเมื่อศากยมุนี แกได้ปรินิพพานไปแล้ว พระพุทธะทั้งหลายก็กลายเป็นพุทธในใจ ร่วมกันสร้างโลกสุขาวดี”
“แล้วยังจะอยู่ที่นี่ไปเพื่ออะไร สู้ถูกทำลายไปเสียยังดีกว่า”