กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 706 สองร่างแยกของหนานจี๋
เพียะ
จางชิงหยวนเพิ่งร่อนลงบนยอดเขาที่เขาเพิ่งจากมา มือหยกขาวเนียนนุ่มราวกับไร้กระดูกก็วางทาบลงบนไหล่ของเขา
“ไร้สาระ ครั้งหน้าถ้าฉันไม่อนุญาต นายห้ามวิ่งพล่านไปทั่ว” ไท่ยินซิงจวินกล่าวอย่างเกรี้ยวกราด
จางชิงหยวนหดคอลง สัมผัสได้ถึงความโกรธเคืองในน้ำเสียงนั้น ที่แท้ไท่ยินซิงจวินก็รู้จักโกรธด้วย ไม่ใช่ภูเขาน้ำแข็งตามธรรมชาติที่เข้าถึงยากจริง ๆ
“ครับ ๆ” เขารีบตอบรับ
ในขณะเดียวกัน จิตสำนึกสายหนึ่งของจางชิงหยวนก็จมดิ่งลงไปในสมุทรจิตสำนึก ติดต่อไปยังไท่ซ่างเล่าจวิน “ท่านบรรพจารย์ ท่านบรรพจารย์
กระดองเต่านั่นถูกใส่ลงไปแล้ว”
“ศิษย์เอามันไปใส่ไว้ในแกนกลางของค่ายกลเรียบร้อยแล้ว”