กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 546 กองทัพเคลื่อนพล
มองดูกระบองหมาป่าที่แตกสลายในมือ
ภายใต้หน้ากาก ใบหน้าของเสวียนหนี่ปรากฏร่องรอยความประหลาดใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความยินดี
“นี่คือความสนุกของพวกเกมเลี้ยงดูในโลกมนุษย์งั้นหรือ?”
“ฉันเองก็เลี้ยงดูศิษย์ที่ยอดเยี่ยมมากมาได้คนหนึ่งเหมือนกัน”
“ก๊าก ก๊าก ก๊าก”
ขณะที่เธอกำลังชื่นชมความก้าวหน้าอันรวดเร็วของศิษย์รัก เสียงหัวเราะเย่อหยิ่งราวกับเป็ดตัวผู้ร้องทักก็ดังแว่วมา ขัดจังหวะความคิดของเธอ
“ฮ่าฮ่า นังหนู ไม่มีกระบองหมาป่าแล้ว ฉันก็อยากจะรู้ว่าแกยังมีลูกไม้อะไรอีก?”
เมื่อได้ยินคำพูดโอ้อวดของศิษย์รัก แววตาของเสวียนหนี่ก็มืดครึ้มลง เลี้ยงดูส่วนเลี้ยงดู แต่เวลาที่ต้องสั่งสอนก็ละเว้นไม่ได้
สามวันไม่ตีก็แทบจะปีนหลังคาเปิดกระเบื้องแล้ว