ตอนที่ 507 พระพุทธแทรกซึมลูกท้อ

ตอนที่ 507 พระพุทธแทรกซึมลูกท้อ

ภายในสวนลูกท้อ ลมบริสุทธิ์ก่อนสวรรค์ไหลเวียนไปตามต้นท้อแต่ละต้น

บนเรือนยอดสูงใหญ่ของรากท้อบรรพชนมีกิ่งก้านแตกแขนงห้อยย้อยลงมา กระแสปราณฟ้าบุพกาลไหลทะลักลงมาราวกับน้ำตก ช่างเป็นภาพที่งดงามไร้ที่เปรียบ

เนื่องจากถึงเวลาอันสมควรแล้ว เมื่อมองออกไป บนกิ่งก้านทุกกิ่งต่างมีลูกท้อขนาดเท่าหัวคนห้อยอยู่ สีแดงสดน่ารับประทาน

แผ่กลิ่นหอมหวนชวนลิ้มลอง โดยเฉพาะลูกท้อที่เติบโตบนรากท้อบรรพชนนั้น ยิ่งดูพิเศษเหนือธรรมดา

บนลูกท้อทุกลูกราวกับมีตัวอักษรสองคำเขียนไว้ว่า “กินฉัน”

อึก

จางชิงหยวนลอบกลืนน้ำลาย ทำให้ซีหวังหมู่ที่อยู่ด้านหน้าเกิดความระแวงขึ้นมาทันที “ไอ้เด็กบ้า นายคิดจะทำอะไร?”