กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 396 คุณค่าของการถูกแผดเผา
“ตาเฒ่า ฉันมาเยี่ยมแล้ว” ซุนโหวจื่อถือตะบองทองคำตะโกนเสียงดัง คนที่ไม่รู้คงนึกว่ามาพังสำนัก
ร่างของลิงไวมาก พอเข้าตำหนักโตวซว่ายมาก็ไม่ได้มุ่งหน้าไปทางเตาปากว้า แต่วิ่งตรงรี่ไปที่ห้องหลอมโอสถอย่างคุ้นเคย
ไท่ซ่างเหล่าจวินหน้าดำคร่ำเครียด สะบัดแส้ปัดฝุ่นในมือม้วนดึงตัวลิงดื้อกลับมาทันที
“ไอ้ลิงดื้อเอ๊ย เข้าพุทธศาสนาไปแล้วก็ยังไม่สำรวมนิสัยอีกนะ ตอนนั้นฉันเผลอแป๊บเดียวแกก็ทำลายห้องหลอมโอสถซะป่นปี้ วันนี้ยังคิดจะทำอีกเหรอ?”
ไท่ซ่างเหล่าจวินอดไม่ได้ที่จะตวาด
“ฮี่ฮี่ฮี่” ซุนโหวจื่อเกาหัว มองไปทางอื่นด้วยใบหน้ารู้สึกผิดพลางพูด “ไม่ใช่อย่างนั้น ฉันจำทางไม่ได้เลยเดินผิดที่ อย่าถือสาเลยนะ!”