เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 333 ฝ่ามือยูไล
ด้านหลัง พวกจงขุยเฝ้ามองสถานการณ์การรบ แต่ละคนล้วนมีสีหน้าพูดไม่ออก
ต้องเป็นนายจริง ๆ จางเจินจวิน!
ทั้งสามคนไม่คาดคิดมาก่อนว่า ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ หมอนี่จะถอนทัพ เป็นการขุดบ่อล่อพวกหลิวเจียงสามคนอย่างจัง
“ก็มีแค่เจินจวินที่ทำแบบนี้ได้ และกล้าทำแบบนี้ เปลี่ยนเป็นคนอื่นหรือแม้แต่ฉัน ก็คงไม่กล้าเล่นลูกไม้แบบนี้เป็นแน่” อวี้เหล่ยยิ้มอย่างอ่อนใจ
เสินถูที่อยู่ด้านข้างก็เสริมขึ้นมาว่า “นั่นเป็นเพราะนายไม่มีเส้นสายใหญ่โตเหมือนเขาต่างหาก”
“จางชิงหยวน รีบส่งทัพออกไปซะ นี่ยังมีโอกาสไถ่บาป ไม่อย่างนั้นเมื่อสงครามครั้งนี้สงบลง แกหนีความตายไม่พ้นแน่!” ลวี่หมิงก็ตวาดข่มขู่เสียงกร้าว
“โอ้!”
จางชิงหยวนตอบกลับเรียบ ๆ คำเดียว จากนั้นก็ยืดคอยาว เอ่ยว่า “เจี้ยนจวินน้อย ได้ยินมาว่านายเป็นทายาทของปรมาจารย์ลวี่”