กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 315 เทพไท่ซานฝู่จวินเผ่นอีกแล้ว?
“ดูเหมือนไม่ต้องหนีแล้วมั้ง?”
จางชิงหยวนมองสถานการณ์บนสนามรบ มหาผีเจี่ยจื่อโผล่มาอย่างต่อเนื่อง แต่ละตนล้วนก้าวข้ามระดับภัยพิบัติ เทียบเท่ากับเซียน
ทว่าในหมู่เทพยมโลกก็มียอดฝีมือปรากฏตัวเช่นกัน เริ่มจากวิชาตัดมังกรของเว่ยเจิง ไกลออกไปมีลมพายุพัดโหม เสียงเสือคำรามกึกก้อง
เจ้าป่าร่างกำยำตบมหาผีคว่ำลงกับพื้นด้วยกรงเล็บเดียว จากนั้นก็งับกินเข้าไปในสามสี่คำ
จางชิงหยวนมองด้วยความตื่นตะลึง เทพยมโลกเหล่านี้ที่ปกติดูไร้พิษสง ดูโง่เขลาเบาปัญญาไปบ้าง กลับกลายเป็นยอดฝีมือที่ซ่อนคมกันทั้งนั้น
“มีอะไรแปลกตรงไหน ผู้ที่สามารถนั่งตำแหน่งเทพในปรโลกได้ หากนายเปิดพงศาวดารในโลกมนุษย์สุ่ม ๆ ดูก็แทบจะหาชื่อพวกเขาเจอทั้งนั้น มีใครธรรมดาบ้างล่ะ”