เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 302 จ้วนหลุนหวังเขาทำหน้าที่กันแบบนี้
ภายในห้องไลฟ์สด จางชิงหยวนไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่หันกล้องไปทางดินแดนหกวิถีวัฏสงสาร
ริมแท่นหินมีป้ายหินสีดำตั้งอยู่ ด้านบนมีตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวเขียนไว้ว่า “หกวิถีวัฏสงสาร”
[ไอ้หมาต้าต่านหมายความว่ายังไง? จะไปเกิดใหม่แล้วเหรอ?]
[จุ๊ๆๆ ไอ้หมาต้าต่าน นายอย่าคิดสั้นสิ พวกพี่ยังรอลงไปยมโลกแล้วจะไปตามลูกพี่ ได้กินหรูอยู่สบายอยู่นะ]
ยายเมิ่งมองไม่เห็นโทรศัพท์มือถือในมือเขา นางค้อมตัวลงพร้อมกับอธิบาย “แค่กๆ ที่นี่คือหกวิถีวัฏสงสาร”
“ในยุคโบราณกาล เจ้าแม่โฮ่วถู่ได้จำแลงกายเป็นสถานที่แห่งนี้ ผูกโยงกับวัฏสงสารการเวียนว่ายตายเกิดของสรรพชีวิตที่มีวิญญาณทั้งหมดในสามภพ”
“หากที่นี่เกิดปัญหาขึ้นมาเมื่อใด ก็จะลุกลามไปถึงสามภพโดยตรง ตอนนี้คงรู้แล้วสินะว่าภาระบนบ่าของเธอหนักอึ้งเพียงใด”
“อย่าได้ทำตัวเหมือนซิ่วหลี่ ที่สุดท้ายก็รัดคอตัวเองตายเลย”
เจ้าแม่โฮ่วถู่ ก็คือตัวคุณเองไม่ใช่หรือไง