กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 135 มาช้าเหลือเกิน
พรวด
เด็กผีนอนอยู่บนพื้น ดวงตาเบิกโพลง จางชิงหยวนเหยียบเท้าใหญ่ข้างหนึ่งลงบนหน้าอกของมัน แล้วออกแรงขยี้
“ให้โอกาสแกแล้ว แต่แกกลับไม่เอาไหนเลยนะ!”
เด็กผีมีความเกลียดชังท่วมท้น มันดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง แต่เท้าที่เหยียบมันอยู่กลับราวกับภูเขาลูกใหญ่ที่กดทับร่างของมันเอาไว้ แฝงไปด้วยพลังอันไร้ขีดจำกัด
ไม่อาจหลบหนีไปได้เลยแม้แต่น้อย
“แกเป็นใครกันแน่? ฉันจะฆ่าแก ฉันต้องฆ่าแกให้ได้”
จางชิงหยวนหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า “ฉันอาจจะเป็นพ่อที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดของแกก็ได้นะ”
“แก”
ฉึก~