กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 132 หลอมรวมกับมือที่ขาด
“มือของนาย”
จ้าวหยวนซานตกตะลึงจนแทบจะหุบปากไม่ลง เขามองดูมือที่ขาดด้วยสายตาเร่าร้อน
เด็กผีที่ถูกชกกระเด็นไปไกลอาศัยใบหน้าที่ถูกซ้อมจนยุบลงไปกลายสภาพเป็นปราณสีดำแล้วหนีไปในทันที
“พวกแก ต้องตายอยู่ที่นี่ทั้งหมด!” มันเปล่งคำสาปแช่งที่ชั่วร้ายที่สุดออกมา
“อย่าหนีนะ!” จ้าวหยวนซานถือกระบี่ไม้ท้อ ตะโกนแสร้งทำเป็นวิ่งไล่ตามไปสองก้าวแล้วก็เดินกลับมา
“ฮึ! ถือว่าเจ้านั่นหนีเร็ว ไม่อย่างนั้นฉันต้องใช้สายฟ้าฟาดมันให้ตายแน่”
จางชิงหยวนกล่าวอย่างหมดคำพูด “รุ่นพี่ คำพูดแบบนี้วันหลังคุณค่อยเอาไปพูดต่อหน้าศัตรูเถอะ”
“ฮึ แกจะไปรู้อะไร นี่เขาเรียกว่าแพ้คนแต่ไม่แพ้ค่ายกล โดนตีก็ต้องร้องให้เสียงดังเข้าไว้” จ้าวหยวนซานกล่าวอย่างเป็นธรรมชาติมาก