กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 696 ชิงอายุขัยปรากฏอีกครั้ง
ซากศพเกลื่อนกลาดเต็มท้องฟ้า ร่วงหล่นลงมาราวกับหยาดฝน
เพียงชั่วครู่ บริเวณโดยรอบก็เต็มไปด้วยซากศพกองพะเนินเทินทึก กลิ่นอายแห่งความตายตลบอบอวลไปทั่วสารทิศ ราวกับขุมนรก
“จางชิงหยวน”
เสียงเรียกที่ดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า แฝงไปด้วยความเกลียดชังที่ยากจะคลี่คลาย คลื่นเสียงถาโถมราวกับเกลียวคลื่น เหมือนเสียงกระซิบของคนนับร้อยล้าน
จางชิงหยวนกวาดสายตามองไปรอบๆ ใบหน้าของเขาดำทะมึน
นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแสงศักดิ์สิทธิ์ ทะลวงผ่านกาลอวกาศ มองเห็นตัวเองในสายธารแห่งกาลเวลา
เส้นด้ายเหตุและผลจากสถานที่ลึกลับพุ่งเข้ามาพันธนาการร่างเขาราวกับใยแมงมุม แผ่ซ่านกลิ่นอายพลังบาปกรรม
“มันคือตัวอะไรกันแน่?”