ตอนที่ 613 แพร่กระจายภัยวิบัติ

ตอนที่ 613 แพร่กระจายภัยวิบัติ

ครืน ครืน

กลุ่มเมฆสีดำอันน่าสยดสยองค่อย ๆ คืบคลานมาจากสุดขอบฟ้า ปราณมารปกคลุมไปทั่วฟ้าดิน ราวกับเกลียวคลื่นที่ซัดสาดมาอย่างไม่รู้จบ

ชั้นฟ้าที่แปดทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยเมฆมาร แสงสว่างมืดมิด พระอาทิตย์และพระจันทร์สิ้นแสง ปราณมารอันมหาศาลกัดกร่อนทุกสรรพสิ่งอย่างบ้าคลั่ง

พรึบ พรึบ พรึบ

ร่างของเหล่าเซียนเทพปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเป็นสาย แหงนหน้ามองปราณมารอันมหาศาลเหนือศีรษะ

ท่ามกลางกลุ่มเมฆมารสีดำทะมึน ดูเหมือนจะมีสัตว์มารเดินเพ่นพ่านไปมา ร่างของพวกมันวูบไหวให้เห็นเป็นระยะ

เงามารหินอันน่าสยดสยองวูบผ่านหมู่เมฆ ทั่วทั้งร่างแผ่ลมภัยวิบัติอันเข้มข้นออกมา

ไม่ว่ามันจะผ่านไปที่ใด ทวยเทพเซียนต่างหน้าถอดสี พากันวิ่งหนีสุดชีวิต ได้แต่แค้นใจที่เกิดมามีขาน้อยไป

“เกิดอะไรขึ้น?”