กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 482 อาจารย์ของซานชิง
“มารฟ้าบุพกาล ในที่สุดหายนะล้างโลกก็ผ่านพ้นไปแล้ว”
หงจวินมองดูซากศพของมารฟ้าบุพกาลที่เกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้น พร้อมกับทอดถอนใจออกมาเบา ๆ
มหันตภัยที่กินเวลายาวนานนับปีนี้ ไม่รู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตที่เร่ร่อนอยู่ในฟ้าบุพกาลมากแค่ไหนที่ต้องการบุกเข้ามากลืนกินโลกใบใหม่นี้
แต่ท้ายที่สุดพวกมันก็ต้องตายด้วยน้ำมือของเขา
ในฐานะผู้ถือครองแผ่นหยกสร้างสรรค์ ถือกำเนิดขึ้นตามลิขิตสวรรค์ ภายในโลกเกิดใหม่นี้ แทบจะเรียกได้ว่าเขาคือตัวตนที่ไร้เทียมทาน
ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับมารฟ้าบุพกาลที่น่าสะพรึงกลัว เขาก็สามารถสังหารพวกมันได้อย่างง่ายดายราวกับหักกิ่งไม้แห้ง
เมื่อมารฟ้าบุพกาลตกตาย ซากศพนับไม่ถ้วนก็ค่อย ๆ ถูกพายุทรายที่พัดโหมกระหน่ำฝังกลบ